بسم الله

1. روزگار نه چندان دوری زنان و دختران تلاش می کردند شاغل شوند؛ شغل برای آنها "ارزش" داشت، به آنها ارزشی مساوی مرد بودن می بخشید!

2.حالا کار کردن انگار "وظیفه" زنان شده است! در کنار خانه داری، باید کار کنند؛ معیار ازدواج شده است شاغل بودن زن!!

3. من معتقدم متهم ردیف اول چنین جنایتی، خودِ زنان هستند.

----------------------------------

بهانه نوشتن این مطلب صحنه ای بود که دو-سه شب پیش با ان مواجه شدم؛ مسافر شهری از شهر های  کشور هستم، دو-سه شب پیش به همراه همسرم به رستورانی دعوت شدیم که با کمال شگفتی دیدم تمام پرسنل رستوران (بجز کسانی که در آشپزخانه کار می کردند) زن بودند!

یک زن مِنوی غذا را آورد و یک زن دیگر غذا ها را بر سر میز گذاشت و یک زن میزها را تمیز می کرد و....

در تمام لحظاتی که اینگونه سپری شد من احساس حقارت داشتم؛ در طول مدتی که خانم گارسون یکی یکی ظرف های غذا و مخلفاتش را روی میز می گذاشت، به او نگاه نکردم تا مبادا نگاهم او را تحقیر کند، اما درونم غوغایی برپا بود و احساس می کردم پیشانی ام خیس عرق شده است. چادرم را محکم به خود پیچیدم و سر به زیر ماندم تا برود...

مدتی بود بواسطه مطالعه در مورد جایگاه زن در اسلام، خودم را در اوج تصور میکردم و حالا یکباره با مغز به زمین پرتاب شدم. تمام مدتی که شام همراه با احساس های متضاد را نوش جان کردم! هوش و حواسم به زنانی بود که شده بودند گارسون رستوران و عجیب اینکه با افتخار قدم می زدند...

ساعت نزدیک نیمه شب از رستوران خارج شدیم و گارسون های آنجا لباس های فرمشان را عوض کرده بودند تا به خانه هایشان بروند....

-------------------------------------

پ.ن: رستوران مذکور جزء معروف ترین رستوران های شهر بود و البته در حین صحبت با میزبانمان پیرامون مشاهده چنین صحنه ای و ابراز تعجب به وی، شنیدم چند رستوران معتبر دیگر هم چنین روشی در پیش گرفته اند!

پ.ن2: یک زن می تواند شاغل شود، اما باید از وجود خودش خرج کند. هم بیرون کار می کند و هم در خانه و این می تواند به معنای لِه شدن یک انسان در زیر بار فعالیت باشد.

پ.ن3: جامعه در شکل گیری هیجان شاغل شدن زنان مقصر است، اگر جایگاه واقعی زن درون خانواده حفظ می شد، اگر زن آنگونه که باید مورد تکریم قرار می گرفت،اگر خانه دار بودن او مساوی با بیکاری تلقی نمی شد، زن برتری اش را در شبیه شدن به مرد جستجو نمی کرد.

پ.ن4: فعالیت اجتماعی زن با شاغل شدن متفاوت است؛ شاغل بودن یعنی حداقل 8 ساعت از مفیدترین ساعات روزانه یک انسان باید در خدمت دیگران باشد، در حالیکه برای فعالیت اجتماعی چنین الزام و محدودیتی وجود ندارد.

البته در بین مشاغل، علاوه بر پرستاری، معلمی (بصورت کلی تدریس) هم با روحیه زن متناسب است و هم منزلت زن را حفظ می کند.

پ.ن5: در مراجعاتی که جهت همسریابی صورت گرفته، در کنار تحصیل کرده بودن و خانواده فلان و ظاهر بهمان زن، شاغل بودن هم اضافه شده است!

حتی زنانی که قبلا ازدواج کرده اند و خانه دار هستند، حالا از طرف جامعه و یا همسرانشان به بیکاری متهم می شوند!

پ.ن6:قطعا زنانی که به ناچار شاغل می شوند موضوع بحث نبودند.


مهمان خوبی نیستم برایت، مثل همیشه گذشت کن و دستم را بگیر؛ بهشتت را طلب می کنم، بهشتی که نه جوی های عسلش و نه درختان پر میوه اش، که وصل تو شیرینش می کند...


الـــهی هبـــــــ لی کمــــال الانقطـاع الیکـــــــــــــــــــــــ