این روزها فقط خداست که شوق مرا به زیارت حسین (علیه السلام )می داند...

خدایا!

اَنـَا الَّذى وَعَدْتُ

وَاَنـَاالَّذى اَخْلَفْتُ

اَنـَاالَّذی نَكَثْتُ

اَنـَا الَّذى اَقْرَرْتُ

اَنـَا الَّذِى اعْتَرَفْتُ بِنِعْمَتِكَ عَلَىَّ وَعِنْدى وَ اَبوُءُ بذُنُوبى

فَاغْفِرْها لى

...

اِلـهى اَنـَا الْفَقيرُ فى غِناىَ فَكَيْفَ لا اَكُونُ فَقيراً فى فَقْرى؟

---------------------------------------------------------------

پ.ن 1: فرازهایی بود از دعای عرفه که جز از حسین چنین بر نمی آید...

پ.ن2:ما سرگردان هاي مدار نفس را چه مي رسد كه از ستارگان كهكشان حسين بن علي (ع) سخني بگوييم

پ.ن3: التماس دعا