خدايا!

ببار باران را

براي من

-که گناه آلوده ام نه-

براي او که بي گناه است ببار!

براي قلب سخت اين وآن نه،

براي دل مهربان مادران چشم انتظار ببار

براي ما که

- به شيطنت-

تير برآفتاب مي زنيم نه،

به حرمت آفتاب ببار

براي ما که اهل حقد و کينه ايم نه

براي غربت بهار ببار

براي ما که سنگ مي شويم به راه، نه،

براي چشمه ها و آبشار ببار

براي آن که اهل تهمت است نه

به حرمت زلال جويبار ببار

براي ما که

مثل کوه کينه ايم نه،

ولي براي کودکان بي قرار ببار

براي ما که پشت به قبله ايم نه

ولي

براي قبله هزار ببار

نماز ما

پر از رياست

براي عارفان دل فگار ببار

اگرچه غرق در دو تهمتيم

اگرچه در

سبوي ما

شراب غيبت است

ولي براي حرمت بهار ببار

براي برگ و شاخسار ببار

... براي او که مهربان است

و بي گناه

- شرمنده ام خداي من-

براي من

من گناهکار ببار

********************************************

پ.ن1: گناهانمان زياد شده؛ الهي العفو...

پ.ن2: زمستان شروع شد و نيمي از اولين ماه آن هم سپري شد؛چند روز پيش هواشناسي اعلام كرد دو شنبه (ديروز) در مشهد برف و باران خواهد باريد، اما...

پ.ن3: به خدا التماس كنيم ؛ باران اگر نيايد نشانه خوبي نيست، قهر خدا سخت است...

پ.ن4: اين روزها وقتي برميگردم تا به آقا سلام دهم ، جز سياهي اطراف گنبد،نمي بينم!

بالاي كوه هم كه رفته بودم ،از آن بالا انگار يك پتو از هواي كثيف و سياه بر روي شهر كشيده بودند!