هفته گذشته در كلاس درس حقوق بين الملل ،استادمان بحث جالبي را مطرح كرد؛گريزي زد به اختلافات شيعه وسني .طبق آن چيزي كه ايشان بيان كردند اگر برگرديم به زمان پيشوايان اهل سنت(مالك و ابو حنيفه و...) ،خواهيم ديد كه اصلا و اصولا دشمني و حتي اختلاف اساسي ميان آنها و ائمه ما وجود نداشته.

بطور مثال اكثرا مي دانيم كه ابوحنيفه در زمره شاگردان امام باقر (عليه السلام)محسوب مي شده و نيز از جمله كساني بوده كه خصوصا به لحاظ فقهي ،امام صادق را قبول داشته است ،بگونه اي كه اين جمله معروف را به او نسبت داده اند كه «فقهيتر و عالم تر از جعفربن محمد نديده ام» . يا در موارد بسياري او و ساير پيشوايان اهل سنت از نظرات فقهي امامان معصوم استفاده مي نمودند( حتي برخي به زعم خود،شافعي را متهم به شيعه بودن كردند).

حتي به لحاظ بينش سياسي نكته جالب توجه اين است كه فردي مثل ابوحنيفه حكومت عباسي و اموي را نامشروع مي دانسته و به همين خاطر هم مدتها در زندان به سر برده و در همان جا هم با خوراندن سم به او ،به حيات وي خاتمه دادند . ونيز اينكه او اعتقاد داشته كه  امام علي (عليه السلام)برتر از عثمان بوده است.

خب حال سوال اينجاست كه اگر واقعا آنها چنين نظري داشته اند(كه به گواهي تاريخ همينگونه بوده)چرا بايد اكنون بشنويم كه ابوحنيفه نظرات فقهي و مكتب خودش را بگونه اي تنظيم كرده كه دقيقا خلاف نظرات امام صادق (عليه السلام)باشد؟مثلا مدتي شايع شده بود كه ابوحنيفه چون نمي دانسته امام صادق (عليه السلام) در سجده چشمشان بسته بوده يا باز،دستور داده يك چشم بسته باشد و يكي باز!

مطرح شدن اين موارد حتي اگر صحت هم نداشته باشد،نشان از عمق فاجعه اي مي دهد كه وحدت مسلمانان را هدف گرفته است.

در واقع در حال حاضر نظر شايع و غالب ،نظري است كه به اثبات دشمني اهل سنت و  پيشوايان آنها با شيعه و امامان آنها مي پردازد.در حاليكه واقعيت جز اين است و متاسفانه مي بينيم كه همين نظر هم دارد به ثمر مي نشيند!

پ.ن: شهادت امام جعفر صادق(عليه السلام) را تسليت عرض مي كنم.

پ.ن 2: مقام معظم رهبری نیز توهین به نمادهای اهل سنت ،خصوصا همسر پیامبر (صلی الله علیه و آله) را حرام اعلام نمودند. لینک خبر